Voor de zoveelste keer in enkele jaren duikt het hoofddoekendebat terug op. Nadat steden het dragen van een hoofddoek verboden aan hun personeel, zijn het nu weer scholen die hun leerlingen verbieden om een hoofddoek te dragen. Eerlijk waar: ik begrijp die discussie niet. Waar ik zelf niet-gelovig ben, respecteer ik ieders mening. Geloof is iets privaats, niets waar niemand, geen overheid, geen buurman, geen werkgever zich moet mee moeien. Natuurlijk mag het een normaal functioneren niet in de weg staan. De werkuren zijn de werkuren en die respecteer je omdat het de collega’s anders in gevaar brengt. En wie een uniform moet dragen, ja die draagt dat dan. Maar laat mensen toch voor de rest vrij. Vrij in hun vestimentaire keuze, vrij in het dragen van een juweel of een symbool, vrij in het dragen van een hoofddoek of niet.
Moeten we blind zijn voor religieuze excessen? Neen, dat moeten we zeker niet. Net daarom denk ik dat het ook bij ons tijd wordt om een debat te voeren over het al dan niet toelaten van een boerka. Kledij die je onherkenbaar maakt, waarbij je je als het ware afsluit van de samenleving hoort niet thuis in die open samenleving waar ik voorstander van ben. Maar een boerka en een hoofddoek op één hoopje gooien, is echt wel kort door de bocht.
Neen, ik ben geen promotor van zo’n hoofddoek. Als niet-gelovige versta ik het niet altijd. Maar waarom zou ik er een probleem mee hebben? Vandaag merk ik echter dat het probleem veel groter aan het worden is. Een imam die gaat oproepen om enkel nog thuisonderwijs te geven bijvoorbeeld. Is het dat wat we willen? Ik in geen geval! Als het al zo is dat sommige meisjes een hoofddoek moeten dragen van thuis of van hun vriend, dan is het feit dat ze vanaf nu ook nog eens van school zullen worden gehouden stukken erger. Ik ben een hevig pleitbezorger van een geëmancipeerde maatschappij, een samenleving van bewuste mensen – mannen en vrouwen – die eigen keuzes kunnen maken. Het betekent dat men die keuzes moet kunnen inschatten, dat men moet weten wat gevolgen zijn van dingen die je wil beslissen. Wie beter dan een goed onderwijs kan mensen tot zelfbewuste individuen opvoeden? Ook bij de autochtone Vlamingen is de echte emancipatie pas op gang gekomen wanneer we toelieten dat vrouwen aan universiteiten en hogescholen konden studeren. Waarom – ‘in godsnaam’ – nemen we dan zo’n stomme beslissingen? Ze duwen jonge vrouwen weg van het onderwijs. En meteen gaan een pak jonge meisjes die al lang beslist hadden geen hoofddoek meer te dragen vanuit een geëngageerd protest terug naar die hoofddoek grijpen.
Bij debatten waarbij voor en na het debat een stemming onder de toeschouwers wordt gehouden, gaat SLP er vrijwel altijd stevig op vooruit. Deze week bleek dat nogmaals tijdens een schooldebat in Ieper. Uit de eerste peiling kan je nog afleiden dat we hier in de stad van Yves Leterme te gast waren, maar in de peiling na afloop blijkt dat de klassieke partijen er niet meer in slagen hun aftandse boodschap verkocht te krijgen en zich staande te houden in een debat.
Vandaar misschien dat de media er alles aan doen om dat debat zo weinig mogelijk te laten plaatsvinden tijdens deze campagne. Enkele kranten hebben beslist om niet langer over SLP te berichten, wellicht om de zo gevreesde versnippering tegen te gaan. Zo spelen de onafhankelijke dagbaden een heel actieve rol in de kiescampagne van de klassieke partijen.
Kiezers die zich willen informeren over het programma van de Sociaal-Liberale Partij kunnen dus enkel nog op www.s-lp.be terecht.
Als de hele kermis rond LDD’er/VLD’er Vijnck iets aantoont, dan is het wel dat de organisatie en financiering van het parlementaire systeem voor verbetering vatbaar is. De klassieke partijen zorgen er steevast voor dat ze zelf goed bediend worden en de kiezer heeft nog maar weinig in de pap te brokken over de zetelverdeling binnen een partij. Partijen kunnen mensen dus parlementszetels beloven zonder het oordeel van de kiezer af te wachten. Dat bleek vandaag nog maar eens op een schooldebat in Oostende, waar Jean-Marie Dedecker een brief bovenhaalde waarin VLD-voorzitter Somers een zetel of parlementaire wedde belooft aan Dirk Vijnck.
De Sociaal-Liberale Partij is blijkbaar de enige partij die vindt dat er werk is aan de politieke hygiëne. Anderen vinden het thema ‘te jaren ’90’ of hebben zich genesteld in het comfortabele systeem van de partij- en fractiefinanciering. De burger ziet de zelfbediening echter met lede ogen aan en heeft er steeds meer moeite mee om te geloven dat politici gedreven zijn door hun overtuiging, zeker nu blijkt dat voor VLD en LDD volksvertegenwoordigers niets meer zijn dan pionnen in een oorlogje over geld.
SLP stelt dan ook voor om het systeem van fractiefinanciering op te doeken en enkel de gewone partijfinanciering over te houden. Nu verdelen de erkende fracties in het Vlaams Parlement zo’n 3,6 miljoen euro per jaar onder elkaar, en geven ze zichzelf minstens vier personeelsleden extra per fractie, uiteraard betaald door de belastingbetaler. In het federaal parlement geldt een gelijkaardig systeem, vandaar dat verloren zoon Dirk Vijnck voor LDD wel meer waard was dan een vetgemest kalf. (Meer…)
Op het eerste congres van SLP heeft voorzitter Geert Lambert er voor gepleit om nog voor de verkiezingen de tijdelijke werkloosheid voor bedienden in te voeren. Het zit SLP bijzonder hoog dat de traditionele partijen geen enkel antwoord hebben op de huidige crisis. SLP-voorzitter Geert Lambert: “Deze regering heeft de verantwoordelijkheid om elke job te redden die te redden valt. Als ze zelfs dat niet doet, dan wil ik dat de regering de tijdelijke werkloosheid invoert voor zichzelf, waarmee SLP het compleet stilvallen van de federale regering laakte.”
De sociaal-liberale partij SLP plaatste op haar congres 7 uitdagingen tegenover de vastgeroeste ideeën van de traditionele partijen. Met een enthousiaste meerderheid keurde het congres dit programma goed. Met die 7 uitdagingen trekt SLP op 7 juni naar de kiezer: de economische crisis ombuigen in duurzame groei. De welvaart rechtvaardig verdelen. Zorg betaalbaar houden voor de volgende generatie. Je tijd kunnen verdelen over werk, vrije tijd en gezin. Een moderne overheid uitbouwen zonder communautaire verlamming. De opwarming van de aarde een halt toeroepen. Diverse culturen laten samenleven.
In zijn slottoespraak beklemde voorzitter Geert Lambert dat een stem voor SLP een nuttige stem is omdat het antwoord van de klassieke partijen op de economische crisis bijzonder zwak klinkt. “De oude liberalen pleiten naar aloude gewoonte voor belastingverlagingen, net zoals ze dat doen als het goed gaat met de economie. De socialisten zeggen dat alle heil zal komen van meer overheidsuitgaven, net zoals ze doen als het goed gaat met de economie. En de christen-democraten, die pleiten voor zichzelf.”
Tijdens het congres stelde SLP ook haar acht lijsttrekkers voor: Inge Hermans (Antwerpen), Pinar Akbas (Limburg), Mohamed Ridouani (Vlaams-Brabant), Guy Haaze (Oost-Vlaanderen), Geert Lambert (West-Vlaanderen), Neal Raes (Brussel), Tom Callaerts (Brussels Hoofdstedelijk gewest) en Nelly Maes (Europa).
SLP-senator Geert Lambert wil dat de federale regering optreedt tegen het bonussenfestival van de Frans-Belgische groep Dexia, die onlangs met overheidsgeld uit de put moest worden getrokken die zij zelf had gegraven met haar roekeloze beleid inzake giftige Amerikaanse financiële producten.
Het remuneratiecomité van Dexia heeft de verloning van gedelegeerd bestuurder Pierre Mariani met 30% opgetrokken ten opzichte van zijn voorganger Miller, tot een jaarsalaris van 1 miljoen euro en een maximumbonus van 2,25 miljoen euro. Voor het topmanagement van het Franse deel van Dexia wordt bovendien voorzien in 8 miljoen euro aan bonussen.
Eerder was al bekend geworden dat de toplui van Financial Security Assurance (FSA), de Amerikaanse dochteronderneming die Dexia deed zinken, eind januari 2009 nog bonussen van ettelijke honderdduizenden dollars incasseerden.
SLP-senator Geert Lambert verlangt dan ook van de federale regering dat zij Dexia zou duidelijk maken dat de staatssteun en -waarborg die het geniet gepaard zou mogen gaan met enig respect voor de Belgische belastingbetaler. Dat zou moeten inhouden dat dit onbeschofte bonussenbeleid door Dexia wordt teruggedraaid.
Vandaag werd ook bekend gemaakt dat Jean-Luc Dehaene tot 2013 voorzitter van Dexia zal blijven. Veelzeggend is dat hij net vandaag in een rapport gerangschikt wordt als de op één na slechtst presterende Belgische europarlementariër (886e op 920 leden). Hoewel de functies van Europarlementslid en Dexiavoorzitter blijkbaar nauwelijks te combineren zijn, wil de CD&V-lijsttrekker ze beiden, naast zijn andere beheersmandaten, voortzetten in de volgende legislatuur van het Europees parlement. De kiezer weet dan ook waar hij aan toe is met deze bonussenbrouwende bankier.
Ingedeeld onder: Asiel en Migratie, Kwakkelregering, Persbericht | Tags: Turtelboom, Van Rompuy
SLP-voorzitter Geert Lambert vraagt dat premier Van Rompuy nog voor de regionale en Europese verkiezingen zijn verantwoordelijkheid neemt voor de impasse waarin het asielbeleid is terechtgekomen. De verkiezingen, die tot nader order niets te maken hebben met het federale niveau, kunnen op geen enkele manier het schuldig verzuim van de regering verantwoorden. “Hongerstakingen vormen een actiemiddel dat absoluut niet door de beugel kan”, vindt Lambert, “maar ik vraag dat de regering vermijdt dat er slachtoffers vallen, en dat kan door simpelweg het regeerakkoord uit te voeren.”
Een hongerstaking is een actiemiddel dat enkel in uiterste nood kan worden gebruikt, als er geen andere protestacties meer mogelijk zijn. Vooralsnog is dat niet het geval. Toch draagt ook de regering in deze een zware verantwoordelijkheid: door te weigeren een asielbeleid te voeren drijft ze wanhopige mensen naar de wanhoopsdaad die een hongerstaking is.
Zelfs nadat burgers, universiteiten, religieuze organisaties, artsengroeperingen, de advocatuur en een groot aantal lokale politici de regering met klem gevraagd hebben om dringend het regeerakkoord uit te voeren, beslist deze regering koudweg om het dossier nog een paar maanden in de koelkast te stoppen, zonder enig zicht op een oplossing. “Een dergelijk cynisme zijn we zelfs niet van Herman Van Rompuy gewoon”, merkt Lambert op.
Als het dossier zodanig verzuurd is door persoonlijke vetes binnen de regering, dan zal uitstel niet helpen. De enige oplossing is dan het vervangen van de verantwoordelijke minister. “De enige rol die de regionale verkiezingen in dit dossier kunnen spelen, is de kans die ze bieden om de verantwoordelijke minister op een elegante manier opzij te schuiven, richting Vlaamse regering. Dat zou betekenen dat de regering wanhopige mensen maanden aan het lijntje houdt om de minister een mooie exit te gunnen. Meteen weten we waar de prioriteiten van CD&V en Open VLD liggen.”
Ingedeeld onder: Zonder categorie
Vandaag en morgen komen de Navo-lidstaten in Straatsburg en Kehl samen om de zestigste verjaardag van de organisatie te vieren. Er is heel wat stof voor discussie op het verjaardagsfeest: de lidstaten zijn dringend op zoek naar een nieuwe rol voor het bondgenootschap. De reden waarvoor de Navo werd opgericht, een gezamenlijke Amerikaans-Europese verdediging tegen de communistische USSR, is immers al bijna twintig jaar verdwenen. En als er al spanningen zijn tussen Rusland en de Navo, dan worden die net veroorzaakt door de Navo-politiek: de uitbreiding naar de buurlanden van Rusland en het geplande rakettenschild. De vraag moet dan ook gesteld worden of een door de geschiedenis achterhaalde instelling zichzelf niet beter opheft, in navolging van het Warschaupact, de evenknie uit het Oosten. België heeft alvast niets te winnen bij een bondgenootschap dat steevast tegen de eigen belangen ingaat.
Na de tweede wereldoorlog waren de West-Europese landen de VS dankbaar voor de rol die de Amerikanen speelden bij de bevrijding van West-Europa. De Europese staten schaarden zich dan ook zonder morren achter de Amerikaanse koude-oorlogspolitiek tegen Rusland. Na het einde van de Koude Oorlog aarzelden de beide kampen echter om voluit voor een stabiele vrede te kiezen, en de VS probeerde zo veel mogelijk ex-Oostbloklanden binnen de Navo te krijgen, tot grote ergernis van Rusland, dat zich steeds meer omsingeld voelt door de Navo, en dus door de VS.
De beslissing van George W. Bush om een raketschild te ontplooien, was voor Moskou de spreekwoordelijke druppel. (Meer…)
“Twee bezetters Lappersfort ingerekend na diefstal” las ik vandaag in de krant. De twee werden gisterochtend rond 4 uur ingerekend door de Brugse politie toen ze op heterdaad werden betrapt bij het stelen van… vervallen voedingswaren uit de afvalcontainer van de AD Delhaize. Nu weet ik als jurist wel dat afval stelen volgens de letter van de wet inderdaad niet mag, maar er bekruipt mij toch een ietwat ongemakkelijk gevoel bij dit verhaal.
Precies een maand geleden stond er een gelijkaardig bericht in de krant: de raadkamer van Brugge besliste om een Lappersforter die in dezelfde container voedsel gezocht had een maand langer aan te houden. De raadkamer sprak van zwaarwichtige feiten. Bovendien werd de man arrogantie verweten, iets wat naar mijn bescheiden mening zeker geen strafbaar feit is, aangezien Yves Leterme en Didier Reynders nog steeds vrij rondlopen.
Het is niet mijn intentie om de scheiding der machten te doorbreken (ik heb weinig zin in een nieuwe vaudeville rond dat thema), maar in deze zaak toont de rechterlijke macht zich nog maar eens van zijn slechtste kant: als wereldvreemde, onvermurwbare verdediger van het establishment. Terwijl de rechters helemaal niet de taak hebben om het establishment of het kapitaal te verdedigen: ze horen er evenveel te zijn voor idealistische jonge gasten met dreadlocks en vijf piercings. Tegenstanders van het establishment horen bij de rechter op evenveel begrip te rekenen als een industrieel die in een bos een fabriek wil bouwen.
Want daar lijkt het toch wel sterk op: men krijgt die gasten niet weg uit dat bos, dus worden politie en gerecht ingezet om hen met drogredenen achter tralies te gooien. Na Anja Hermans die veroordeeld werd omdat ze lastig deed bij de kerncentrale van Doel, worden opnieuw drie actievoerders het zwijgen opgelegd met de bereidwillige medewerking van het gerecht.
Ik gebruik het woord klassejustitie niet graag, maar ik vrees dat dit een kwaal is waar we in België nog steeds niet van verlost zijn.
Ingedeeld onder: Asiel en Migratie, Kwakkelregering, Persbericht | Tags: Turtelboom
Waar premier Van Rompuy gisteren in de Kamer nog beweerde dat hij traag maar gestaag werkt aan een akkoord over het regularisatiedossier, kondigt de bevoegde minister Turtelboom vandaag op haar website aan dat “de besprekingen met de PS en cdH niet tot resultaat hebben geleid”. De minister lijkt er zich bij neer te leggen dat ze geen echt beleid zal kunnen voeren en neemt nu haar toevlucht tot lapmiddeltjes als een tijdelijke regularisatie voor gezinnen met schoolgaande kinderen.
“Het is beschamend dat de minister de indruk probeert te geven dat ze wel bestuurt”, vindt SLP-voorzitter Geert Lambert. “De tijdelijke maatregel is helemaal geen doordacht asielbeleid maar een lapmiddeltje om de publieke opinie op z’n Letermes aan te praten dat ze zich ondanks alle tegenstand toch vastberaden inzet voor de mensen.” (Meer…)
Ingedeeld onder: Asiel en Migratie, Kwakkelregering, Persbericht | Tags: Turtelboom
Vandaag liet de premier in de Kamer weten dat er in de nabije toekomst geen akkoord komt over Asiel en Migratie. SLP-voorzitter Geert Lambert stelt voor om het kabinet-Turtelboom in afwachting te laten genieten van het systeem van tijdelijke werkloosheid, aangezien de minister en haar medewerkers niets om handen hebben. Een kabinet dat twee miljoen euro per jaar kost en niets uitvoert is een luxe die deze regering zich in de huidige budgettaire omstandigheden niet kan veroorloven.
Lambert heeft haast heimwee naar de tijd waarin federale regeringen stilvielen tijdens de campagnes voor de regionale verkiezingen. Vandaag is er van stilvallen geen sprake, aangezien de regeringen Leterme/Van Rompuy nooit echt uit de startblokken geschoten zijn. De regionale en Europese verkiezingen betekenen enkel een verdere verlenging van het pijnlijke en dure immobilisme dat de Wetstraat sinds twee jaar teistert.
De gezinnen zonder papieren, die sinds de eerste akkoorden van Leterme in Hertoginnendal vol verwachting uitkijken naar enige duidelijkheid over hun toekomst, blijven dus nog op zijn minst enkele maanden in de grootste onzekerheid leven. Daar liggen de meerderheidspartijen blijkbaar niet echt wakker van: de verkiezingscampagne ontneemt hen elk gevoel van verantwoordelijkheid. SLP vindt dat de bewindslieden die verantwoordelijk zijn voor het federale immobilisme best uit eerlijke schaamte een verkiezing zouden overslaan. Het is ongepast om vanuit de slechtste regering sinds Eyskens I opnieuw te gaan hengelen naar een nieuw mandaat van de kiezer.
