Geert Lambert


Misschien kan het conflict tussen Rusland en Oekraïne de EU nu wel overtuigen.
januari 9, 2009, 5:59 pm
Filed under: Energie, EU | Tags:

solarHet lijkt wel een “back to the future”, niet alleen duiken politici van de vorige eeuw in volle glorie terug op, de economische recessie in combinatie met wat communautair gekrakeel doet ons terugdenken aan de jaren ’70. De olieprijzen zijn weliswaar terug onder controle, maar daar duikt een leveringsprobleem in de gastoevoer op. “Och, zolang onze eigen gastoevoer maar OK is”, hoor ik velen denken. Vlaanderen is inderdaad niet té afhankelijk van gasleveringen uit Rusland, maar het leveringsconflict met Oekraïne moet ons wel degelijk aan het denken zetten: De Europese Unie is voor 50% van haar energietoevoer afhankelijk van externe spelers, vaak uit politiek instabiele regio’s. Het is dus onbegrijpelijk dat de Unie niet ondernemender is in het debat over de hernieuwbare energie.

Bizar dat de Europese Unie vandaag geen echt ambitieus programma heeft voor de realisatie van hernieuwbare energie. Nochtans heeft de Unie van bij haar ontstaan oog en oor gehad voor de energiepolitiek. De EGKS hield zich niet voor niets met kolen bezig en sinds 1957 werd via EURATOM een samenwerkingsverband opgericht rond kernenergie. Vandaag stellen we vast dat de fossiele brandstoffen echt niet meer de toekomst zijn. Niet alleen blijven ze een aanslag op het milieu, ze zijn – voor wie het milieu geen argument vindt – straks gewoonweg uitgeput. En in het kernenergiedebat horen we al jaren dat het de goedkoopste energievorm is… tenminste als we het onoplosbare probleem van de afval buiten beschouwing laten. Het is natuurlijk altijd gemakkelijk de rekening door te schuiven naar de volgende generaties.

Nochtans kan het radicaal anders. Lees verder



Persbericht: “Synatom dient om begroting te dichten, niet voor hernieuwbare energie”
november 13, 2008, 6:38 pm
Filed under: Energie, EU, Kwakkelregering, Persbericht | Tags: , ,

De regering neemt geen initiatief om geld uit het Synatom-fonds te investeren in het windmolenpark voor de Belgische kust. Dat antwoordde minister van Klimaat en Energie Magnette op een mondelinge vraag van senator Geert Lambert (VlaamsProgressieven). Het windmolenproject dreigt stil te vallen omdat de banken wegens de crisis in de financiële sector de geldkraan dichtdraaien. De regering wil binnen de EU ook geen voorstel op tafel leggen voor de uitbouw van een Europees Verdrag voor Hernieuwbare Energie dat de inspanningen voor onderzoek en ontwikkeling van duurzame stroom moet bundelen.

De verdere uitbouw van het windmolenpark op de Thorntonbank dreigt in gevaar te komen omdat de banken de volgende fase van het project niet langer willen financieren. Als de bouwheer, C-Power, tegen april geen alternatieve financiering vindt, dreigt het project stil te vallen. C-Power dringt er nu bij de regering op aan om geld te mogen ontlenen uit hetgeen nog rest van het Synatom-fonds voor de ontmanteling van de kerncentrales, dat gespijsd werd door de Belgische elektriciteitsverbruikers.

Minister Magnette verschuilt zich achter de Commissie voor Nucleaire Voorzieningen, die moet beslissen wat er met het geld van Synatom gebeurt. Die commissie ligt echter op apegapen en komt nauwelijks samen. Een snel antwoord moet er dus niet worden verwacht. Nochtans kon de regering een tijd geleden wel vlot beslissen dat 250 miljoen euro uit het fonds gebruikt zou worden om de begroting te helpen dichten. “Blijkbaar komt het fonds goed van pas om een gaatje te dichten in de lekkende begroting, maar is een lening voor de productie van hernieuwbare energie onmogelijk. Het toont nogmaals aan dat deze regering totaal niet in staat is om op lange termijn te denken”, vindt Lambert. Lees verder



Wind maken
september 16, 2008, 12:34 am
Filed under: Energie, EU | Tags: ,

“Wind maken”, het was vroeger een verwijt voor zij die niets deden behalve wat bazelen. Vandaag de dag weten we beter: met wind valt energie te maken en misschien zelfs geld te verdienen. Het voorbije weekend was ik aanwezig bij de opening van een nieuw windmolenpark. Op zich is dat vandaag de dag niet zo uniek, ware het niet dat het een Vlaams bedrijf is dat in Toscane windmolens neerpootte. Het is eens wat anders dan opnieuw te moeten lezen dat we onze energie in het buitenland moeten kopen en dus weer wat afhankelijker geworden zijn. Met bedrijven als Electrawinds (maar niet alleen met hen) hebben we onafhankelijke energiefabrikanten in huis. Het zijn vaak pioniers, durvers die beseffen dat groene energie wel degelijk mogelijk is en dat daar zelfs geld mee te verdienen is.

Sommige critici zullen zeggen dat er enkel geld mee te verdienen is omdat het deels gesubsidieerd wordt via allerhande overheidssteun. Energie is echter van wezenlijk belang. Het is dus logisch dat een overheid zorgt dat er stroom is, het vormt een kerntaak van een overheid om stabiele toevoer en nog stabielere prijzen te garanderen. In een periode dat we elke dag wel lezen welke consequenties er verbonden zijn aan de hoge olieprijzen, zal niemand nog betwijfelen dat de overheid zich daarmee bezig mag houden.

Waar de Europese Unie destijds met Euratom een ambitieus programma van coördinatie en steun opzette om atoomenergie te promoten, wordt het meer dan tijd dat de EU ook alternatieve energie ontdekt. Overal in de Unie zijn herbruikbare energiebronnen aanwezig. Wind bij ons, zon in Spanje, waterkracht in Duitsland, getijden in Nederland, … En dan heb ik het nog niet over biomassa en zo. Het coördineren en ondersteunen van deze initiatieven zou ons bijzonder veel kunnen opleveren. Zowel in energie als in klimaatsteun als – jawel – ook in geld. Niet dat je er dadelijk stinkend rijk van zult worden, maar het garandeert ons wel propere energie aan stabiele prijzen.

Twee jaar geleden lanceerde ik, samen met tientallen parlementsleden uit diverse EU-lidstaten de oproep om een verdrag over hernieuwbare energie af te sluiten. Eurenew, doopte we ons kind. Jammer dat de regeringsleiders het niet nodig vonden om, ondanks het aandringen van o.a. Duitsland en Denemarken, dit mee op te nemen in de nieuwe Lissabon-verdragen.

Ondertussen moeten we ons dus behelpen met kleinere, maar waardevolle initiatieven als de windturbines in Pontadero. En met mijn zonnepanelen bij mij thuis. Want – mag ik eerlijk zijn – toen ik vanmorgen naar de trein fietste (jaja!) ben ik er nog meer van overtuigd dat zon en wind krachtig kunnen zijn, maar ik verkies de zon 😉