Geert Lambert


Beste Caroline,
november 29, 2008, 7:34 pm
Filed under: links-liberalisme, Sociaal-Liberale Partij, Spirit | Tags: , ,

Enkele dagen na de storm die we hebben doorstaan, wil ik je hier toch even over aanspreken, publiekelijk. Ik heb, bij het beluisteren van je reacties in de media, toch een paar keer de wenkbrauwen gefronst. Ik snap best dat je een draai wil geven aan het einde van het kartel, maar ik heb jullie eerlijk gezegd nog geloofwaardiger weten spinnen.

Je blies dinsdagavond het kartel op, meteen nadat wij met de Partijraad van VlaamsProgressieven hadden beslist dat we niet willen weten van een opslorpscenario. In één adem verwijt je ons dat we volledig op onszelf terugplooien en dat we een partij van het eigen grote gelijk willen zijn. Dat we verdeeldheid zaaien in het progressieve kamp. Voor alle duidelijkheid: wat de leden beslist hebben, is dat we als partij willen blijven bestaan en dat een kartel nog steeds een optie was, maar niet tegen elke prijs. Ook jij bent blijkbaar een groot voorstander van progressieve samenwerking, meer nog: binnen die samenwerking mag men voluit zijn eigenheid bewaren. Maar als wij die eigenheid opeisen, worden we buitengebonjourd.

Je bent het beu om met een kartelpartner te werken die constant van gedacht verandert, zeg je. Is het dan zo wispelturig om in 2006, 2007 én 2008 duidelijk te maken dat we van geen opslorpscenario willen weten? Ik zie niet in waar onze koers zo fel gewijzigd is.

Beste Caroline, we zijn het over veel zaken eens, maar er zijn ook aardig wat verschillen. Zoals over het aanpakken van de economische crisis, iets waar je blijkbaar met ons had willen over spreken. Ik denk dat ik er net over dat punt echt wel een andere mening op nahou dan het ABVV. Dat was dinsdagavond ook mijn punt: links-liberalen hebben over een aantal zaken een fundamenteel andere opinie dan de socialistische partij, die nog steeds wordt gestuurd door vakbond en mutualiteit en dus geen vernieuwend verhaal KAN brengen. Ik wilde dan ook de vrijheid blijven behouden om die mening te ventileren zonder eerst bij Rudy De Leeuw op de koffie te moeten. Dat heeft niets met het “eigen grote gelijk” te maken, maar net alles met een openheid om dieper en met meer mensen te discussiëren. Als links-liberalen kozen we immers nooit voor het eigen grote gelijk, net daarom zijn we zo anti-dogmatisch. Bizar dat ons dat nu plots verweten wordt.

Och, ik snap de zure oprispingen wel. Sp.a en Spirit/VlaamsProgressieven waren de laatste jaren als een koppel waarvan de verliefdheid al enkele jaren plaats had gemaakt voor routine. Hopelijk wordt het, nu we wat afstand van elkaar hebben genomen, mogelijk om in de parlementen met de progressieve krachten over bepaalde thema’s de krachten te bundelen. Echte progressieve samenwerking tussen progressieve partijen zou een echte verademing zijn na enkele jaren waarin sp.a soms te veel Spirit wilde zijn en Spirit/VlaamsProgressieven te veel sp.a dreigde te worden.

“Dat ze eerst hun eigen huishouden in orde brengen”, zei je vorige week. Je had gelijk. We zijn er dinsdag aan begonnen, en ik heb met veel genoegen vastgesteld dat er in ons bescheiden huisje heel wat verstandige en enthousiaste mensen wonen die er keihard voor willen gaan. Voorlopig zijn we dus nog niet van plan onze stek te verkopen of te verhuizen.

Onze keuze had geen einde van het kartel moeten betekenen, maar we hielden er wel rekening mee. En net dat, beste Caroline, toont aan dat we geloven in onze visie, dat we authentiek willen blijven en gaan waarvoor we staan. Misschien miste de progressieve zijde dat een beetje teveel de laatste jaren: authenticiteit en geloof in het eigen verhaal. En ik weet het, dat is moeilijk, maar boeiend. Zoals de politiek: moeilijk, maar boeiend. Maar dat zal de vernieuwing bij jullie ook wel zijn.

Even vriendschappelijk en veel succes gewenst!

Groeten,

Geert