Geert Lambert


Communautaire campagne N-VA wegens groot succes verlengd
januari 12, 2010, 2:13 am
Filed under: staatshervorming | Tags: ,

Het hoge woord is er, twee jaarna de mislukte formatie in Hertoginnendal, eindelijk uit: de N-VA wil helemaal geen staatshervorming voor 2011. Voor wie die partij een beetje kent zou dat natuurlijk geen verrassing mogen zijn.

De Wever en de zijnen hebben sinds de oprichting van de partij (die ontstond nadat een deel van de VU niet wilde meewerken aan een staatshervorming) geen enkele inspanning gedaan om tot een grote hervorming te komen. Ook tijdens de parlementaire behandeling van het dossier Brussel-Halle-Vilvoorde keurden de N-VA-senatoren samen met de meerderheid de vertragingsmanoevres goed. Geert Bourgeois nam zelfs vliegensvlug ontslag als Vlaams minister toen bleek dat de staatshervorming na het echec van Leterme zijn richting dreigde op te komen.

Waarom is die partij dan zo bang van de realisatie van haar verkiezingsbeloftes? Net omdat ze die beloftes bij de volgende kiescampagne willen recycleren. De enige kans op een voortzetting van het electorale succes is een volgende campagne die helemaal in het teken staat van het communautaire. En met een geslaagde staatshervorming is die kans verkeken. De N-VA past er dus voor om haar kip met de gouden eieren eigenhandig te slachten. Lees verder

Advertenties


Wil Leterme regeren zonder meerderheid?
augustus 3, 2008, 4:04 pm
Filed under: Kwakkelregering | Tags: ,

Als ik Bart De Wever mag geloven (en wie zou er nu nog twijfelen aan zijn ultimatums) is er geen regering meer. Of laten Vlaanderen en de CD&V nu plots toe dat Leterme I bis kan blijven voortregeren zonder meerderheid aan Vlaamse zijde?

Ooit verklaarden Leterme en De Wever unisono dat een regering zonder meerderheid aan Vlaamse zijde onaanvaardbaar was. Mijns inziens terecht. De beslissing van de N-VA om Leterme I bis niet langer te steunen, zorgt ervoor dat nog maximaal 42 van de 88 Vlaamse kamerleden de regeringsploeg steunen (en dan reken ik Michel Doomst nog erbij).

Waar Yves Leterme in juni 2007 de verkiezingen won met de duidelijke boodschap dat Vlaanderen zich niet langer mocht laten doen, regeert (of wat daarvoor moet doorgaan) hij vandaag rustig verder terwijl niet eens de helft van de Vlaamse kamerleden hem het vertrouwen geeft. Het moet van de tijd van Surlet de Chokier geleden zijn dat dit nog gebeurde. In volle vakantieperiode pleegt Leterme, bijgestaan door de Koninklijke bemiddelaars, een staatsgreep. Hoe kunnen we regeren tegen de meerderheid van de bevolking in anders noemen? En waarvoor? Toch niet omdat het land zo’n regering nodig heeft? De chaos van de laatste 14 maanden is ongezien. De huidige ploeg slaagde er niet in ook maar één nieuw wetsontwerp gestemd te krijgen.

In die korte periode verloor België zijn ‘golden share’ in Suez-GDF, klom de inflatie naar ongekende hoogtes, vieren we de begroting, werd een hongerstaking hét criterium tot regularisatie,… De politieke impasse maakt van de huidige generatie politici klonen van zij die er eind jaren ’70 – begin jaren ’80 voor zorgden dat u en ik tot op vandaag de fouten van het verleden afbetalen.

De beslissing van N-VA om de regering op te geven, leidt dus onvermijdelijk tot een nieuwe tocht van Leterme richting Laken. Enkel met een “arithmétique hollandaise” kan men nog stellen dat hij over een meerderheid beschikt. N-VA heeft het ons al eens eerder wijsgemaakt: bij de vertrouwensstemming voor de overgangsregering-Verhofstadt mocht geen rekening gehouden worden met hun onthoudingen. Het deed denken aan Willem I die in 1815 de afwezigen en diegenen die “om de verkeerde redenen” tegenstemden, toch als ja-stemmer noteerde om een meerderheid te halen voor zijn nieuwe grondwet. Het resulteerde later in de bekende leuze “Wij willen Willem weg…”

Dit opiniestukje verscheen in De Standaard van dit weekend.



Charlatans in de Politiek
juli 23, 2008, 4:57 pm
Filed under: Kwakkelregering, Senaat | Tags: , , , ,

Wat moest gebeuren, gebeurde: de meerderheid (en we kunnen dus zeggen dat deze er nog steeds is, inclusief N-VA) keurde een “eenvoudige motie” goed. Hiermee beslist men gewoon over te gaan tot de orde van de dag. De Franstaligen moeten dus echt nog niet vrezen voor het einde van België, de CD&V waakt wel.

Men organiseert een minicrisis om ze vervolgens opnieuw via de achterdeur op te lossen. Van de CD&V zijn we wel wat gewoon van toen ze nog gewoon CVP waren, van de N-VA beginnen we het ook stilaan gewoon te worden. Ze stelden het nieuwe ultimatum op 1 augustus… wetend dat het moeilijk zal zijn om de Kamer dan terug te laten bijeenkomen. Da’s makkelijk: dreigen met een tegenstem als je weet dat er geeneens gestemd zal worden. Na bijna 25 jaar politiek blijf ik bijleren. Jammer dat men daarvoor een land een jaar lang gijzelt.

En ondertussen loopt België zijn gouden aandeel mis in SUEZ en onderneemt Gérard Mestrallet zelfs zonder meer een arrogante poging om in het dossier van de gasterminal van Zeebrugge te tonen dat hij de echte baas van de NV België geworden is. Niet zo verwonderlijk als de regering SUEZ gewoon beleefd vraagt om het begrotingstekort op te vullen. Misschien zou ik beter wat aandelen SUEZ kopen en mij moeien op een Algemene Vergadering van hen, blijkbaar kun je daar meer mee bereiken dan verkozen te geraken in de Senaat. Want de Senaat, tja, die vond het zelfs niet nodig om nog bijeen te komen over de huidige crisette in de Wetstraat. En toch mogen we blij zijn dat de Senaat nog bestaat, want waar zouden onze drie communautaire onderhandelaars anders bijeenkomen?

Gelukkig zijn er nog Gentse Feesten. Daar kon ik me tenminste nog eens goed amuseren op de “Flashmarkt” aan de Charlatan. Hoe komt het toch dat die naam me terug aan de politiek doet denken???



Persbericht: Geert Lambert sceptisch over ontgoocheling N-VA over nieuw belangenconflict
juni 17, 2008, 5:43 pm
Filed under: Persbericht, Senaat | Tags: ,

Senator Geert Lambert (VlaamsProgressieven) neemt er akte van dat N-VA bij monde van Kris Van Dijck het nieuwe belangenconflict over de inspectie van de basisscholen in de Vlaamse rand als absurd bestempelt. Hoezeer hij de argumentatie van Van Dijck ook deelt, hoopt hij dat de N-VA het belangenconflict dit keer ook in de Senaat zal verwerpen.

Bij de behandeling van het vorige belangenconflict over het thema weigerde N-VA nog een tekst te stemmen die stelde dat het logisch is dat Vlaanderen de inspecties uitvoert, en het belangenconflict dus verwierp. “Alweer wordt er op de banken van de N-VA in het Vlaams parlement stoere taal gesproken”, stelt Lambert vast. “Het is mijn ervaring dat de collega’s in de Senaat heel wat minder noten op hun zang hebben als het er echt toe doet, bij de stemming over het belangenconflict. Ik reken er echter op dat de N-VA dit keer wel woord houdt in de commissie Institutionele Zaken en de plenaire vergadering van de Senaat.”



Arithmétique hollandaise
februari 27, 2008, 1:09 pm
Filed under: staatshervorming | Tags: ,

Bart I

“L’Histoire se répète”, het was één van de favoriete zinnetjes van mijn moeder bij het bekijken van TV-journaals. Had ze nog geleefd, ze zou het nogmaals zeggen bij het aanhoren van de uitleg waarom de nieuwe regering toch ook aan Vlaamse zijde een meerderheid heeft.

Even uitleggen: de Kamer van Volksvertegenwoordigers telt 150 kamerleden, waarvan er 88 als Nederlandstalig geregistreerd staan. Dat is van belang als men bijzondere meerderheden moet behalen, want dan heb je minstens een meerderheid nodig in elke taalgroep. De huidige meerderheidspartijen beschikken aan Vlaamse zijde over 48 zitjes, tenminste voor zover de N-VA meegerekend wordt. Trek je hun volksvertegenwoordigers ervan af, strand je op 42 leden. Concreet betekent het dat de huidige nepregering niet eens de steun geniet van een meerderheid van de Vlaamse kamerleden. Dit is ongezien en compleet onaanvaardbaar. De Vlaamse politici van de meerderheid gaan hiermee volledig door de knieën door een regering te steunen die niet eens op de steun van 50% van de Vlamingen kan rekenen. Dat net het “Vlaams (sic) Kartel” deze situatie aanvaardt en zelfs creëerde, kan op het lijstje ‘kiezers bedriegen’ bijgeschreven worden.

Maar voor alles is een uitleg, dachten de Heren Schouppe en De Wever. Als we nu eens het volk wijsmaken dat er wél een meerderheid is: want de zes N-VA-kamerleden vinden blijkbaar van zichzelf dat je met hen compleet geen rekening moet houden. Ze zullen zich ook onthouden, dus zijn er – nog steeds volgens deze wijze heren – slechts 82 Vlaamse parlementsleden. En zo bekom je natuurlijk met slechts 42 Vlaamse volksvertegenwoordigers wel een meerderheid aan Vlaamse zijde, want de zes onthoudingen moet je niet meetellen. U leest het goed: de N-VA ging Vlaanderen niet laten ‘strikken’ maar ontneemt haar eigen kiezers wel dadelijk 6 Vlaamse volksvertegenwoordigers. Het is meer dan kiezersbedrog, het is kiezers bestelen.

Het doet me denken aan een periode uit onze vaderlandse geschiedenis waarin het er in onze contreien ook institutioneel spannend aan toeging. In het Verdrag van Chaumont beslisten de grote mogendheden om Napoleon verder te bevechten en om tussen Frankrijk en de Duitse bond een bufferstaat te installeren. Tijdens het Congres van Wenen voegden ze daarom de Zuidelijke Nederlanden bij de Verenigde Provinciën. Maar er bleken wel wat mankementen in de nieuwe grondwet te bestaan: zo kreeg het Zuiden met 3,4 miljoen inwoners maar evenveel vertegenwoordigers in de Tweede Kamer als het Noorden met een bevolking van 2 miljoen. En de bisschoppen in het Zuiden tekenden verzet aan tegen de afschaffing van het statuut van staatsgodsdienst voor het katholicisme. Die moeilijkheden zorgden ervoor dat slechts 527 van de 1604 zuidelijke notabelen de grondwet van dit Verenigd Koninkrijk der Nederlanden wilden goedkeuren.
Maar Willem I was creatief en besliste om ook de afwezigen en zij die tegenstemden omwille van de godsdienst bij de voorstemmers te rekenen. Door deze “arithmétique hollandaise” werd zijn grondwet goedgekeurd en kon Willem in september 1815 in Brussel de eed op de grondwet afleggen.

CD&V en N-VA haalden dus hun mosterd bij Willem I en zijn fameuze “arithmétique hollandaise”. Bart De Wever is een historicus, ik ben maar een simpele jurist. Volgens mijn wiskunde heb je 45 stemmen nodig om een meerderheid te hebben van 88 stemmen, maar met Hollandse rekenkunde zorg je ervoor dat 42 ook al meer dan de helft is van 88… en dat je daarmee een meerderheid van de bevolking te kakken zet en laat verstrikken, moet je er maar bijnemen.
Je zult het me willen vergeven, maar ik hou nu al mijn hart vast voor die tweede fase.