Geert Lambert


Persbericht: Geert Lambert wil wettelijke regeling betaalstaking voor openbaar vervoer
november 5, 2009, 2:32 am
Filed under: Persbericht | Tags: ,

Senator Geert Lambert (SLP) vraagt de spoorbonden om creatief om te springen met het stakingsrecht, en andere opties uit te proberen dan het simpelweg platleggen van het spoorverkeer. Hij dient een resolutie in waarin hij de minister van Overheidsbedrijven vraagt om een wettelijke regeling uit te werken voor betaalstakingen.

Lambert wil niemand het recht ontzeggen om zijn stakingsrecht te gebruiken, maar wijst erop dat de vakbonden met een ouderwetse staking veel meer mensen gijzelen dan enkel de mensen die beslissen over de arbeidsvoorwaarden: “Ook vandaag worden de pendelaars in eerste instantie gestraft voor problemen rond een mogelijke herstructurering in het goederenvervoer.”

Daarnaast is er nog heel wat collateral damage door langere files, meer luchtverontreiniging en minder economische activiteit door mensen die niet op het werk geraken. Elke dag staking heeft een enorme economische, maatschappelijke en ecologische kost. Als er niet erg zorgvuldig wordt omgesprongen met het stakingsinstrument, openen de bonden zelf het debat over de minimale dienstverlening, die voor niemand een ideale oplossing is.

Een betere oplossing zou erin bestaan dat de bonden een manier vinden om hun ongenoegen te uiten en een stok achter de deur te houden voor het sociaal overleg, zonder daarmee half België plat te leggen. Zo werd bij De Lijn bijvoorbeeld al geëxperimenteerd met betaalstakingen. Dit systeem zou bij de NMBS kunnen worden toegepast door de loketten te sluiten en de treinkaart van pendelaars met dag te verlengen, zoals dat in het verleden al gebeurde met de sorry-pas.

Geert Lambert roept de minister van Overheidsbedrijven in een resolutie op om werk te maken van een regeling die een betaalstaking wettelijk vastlegt als syndicaal instrument. Zo zou kunnen worden gegarandeerd dat geen enkele reiziger een boete kan krijgen wegens zwartrijden op dagen waarvoor een stakingsaanzegging is ingediend, zelfs niet door een conducteur die niet meestaakt.

Met een beetje creativiteit zullen de bonden veel meer kracht kunnen zetten achter hun sociale eisen, zonder de sympathie te verliezen van de reizigers, die zelf ook baat hebben bij correcte sociale omstandigheden voor het spoorpersoneel.



Persbericht: Geert Lambert spoort bonden aan tot creativiteit
mei 17, 2008, 12:27 am
Filed under: Zonder categorie | Tags: ,

Senator Geert Lambert (VlaamsProgressieven) vraagt de spoorbonden om creatief om te springen met het stakingsrecht, en andere opties uit te proberen dan het simpelweg platleggen van het spoorverkeer. Hij is bereid om wettelijke garanties voor een betaalstaking in voorstellen te gieten mocht dat nodig zijn.

Geert Lambert begrijpt het ongenoegen bij het spoorpersoneel en wil niemand het recht ontnemen om zijn stakingsrecht te gebruiken. Tegelijk wijst hij erop dat de vakbonden met een ouderwetse staking veel meer mensen gijzelt dan enkel de mensen die beslissen over loon en arbeidsvoorwaarden: “De reizigers hebben de laatste tijd al veel geduld moeten hebben door nieuwe uurregelingen, defecte locomotieven en seinhuizen. Ook nu worden de pendelaars in eerste instantie gestraft voor problemen rond een sociaal akkoord.”

Daarnaast is er nog heel wat collateral damage door langere files, meer luchtverontreiniging en minder economische activiteit door mensen die niet op het werk geraken. Elke dag staking heeft een enorme economische, maatschappelijke en ecologische kost. Als er niet erg zorgvuldig wordt omgesprongen met het stakingsinstrument, openen de bonden zelf het debat over de minimale dienstverlening, die voor niemand een ideale oplossing is.

Een betere oplossing zou erin bestaan dat de bonden een manier vinden om hun ongenoegen te uiten en een stok achter de deur te houden voor het sociaal overleg, zonder daarmee half België plat te leggen. Zo werd bij De Lijn bijvoorbeeld al geëxperimenteerd met betaalstakingen. Dit systeem zou bij de NMBS kunnen worden toegepast door de loketten te sluiten en de treinkaart van pendelaars met dag te verlengen, zoals dat in het verleden al gebeurde met de sorry-pas.

Geert Lambert is bereid om in samenspraak met de bonden een wetsvoorstel te maken dat een betaalstaking wettelijk vastlegt als syndicaal instrument. Zo zou kunnen worden gegarandeerd dat geen enkele reiziger een boete kan krijgen wegens zwartrijden op dagen waarvoor een stakingsaanzegging is ingediend, zelfs niet door een conducteur die niet meestaakt.

Met een beetje creativiteit zullen de bonden veel meer kracht kunnen zetten achter hun sociale eisen, zonder de sympathie te verliezen van de reizigers, die zelf ook baat hebben bij correcte sociale omstandigheden voor het spoorpersoneel.



Solidair met ons eigen
maart 14, 2008, 3:27 pm
Filed under: EU | Tags: , ,

NMBS

Het risico bestaat dat ik me met deze blogpost niet populair zal maken. Ik ben een West-Vlaming en woon op een twintigtal kilometer van Bombardier, waarlangs ik zowat elke dag met – jawel – de trein passeer. Dat de dreiging van de Bombardier-directie de honderden werknemers angst aanjaagt, is begrijpelijk. Diverse gezinnen vrezen plots dat ze binnen enkele jaren zonder vast inkomen vallen. Boosdoener: de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen. Volgens de directie, aardig bijgesprongen door de vakbonden, MOET de NMBS gewoon al haar aankopen bij haar doen. Zoniet dreigt de chaos, arbeidsverlies en een sociaal kerkhof in Brugge en het ommeland. Geen politicus kan daar ongevoelig voor zijn.

Op ditzelfde moment verloopt er in Washington een gelijkaardig debat. Er wordt scha en schande geroepen omdat het Pentagon het ‘Europese’ Airbus/Northrup verkoos boven Boeing voor de levering van bevoorradingsvliegtuigen. Amerika koopt Amerikaans, punt uit. Net zoals Belgen dus Belgisch moeten kopen, tenzij het natuurlijk over zaken gaat die we direct zelf moeten betalen. Want dan verkiezen we een KIA boven een in Gent of Antwerpen gefabriceerde Volvo of Opel.

Plots zijn we vergeten dat we ondertussen meer dan 50 jaar actief lid zijn van de Europese Unie. En was het niet net een droom van haar stichters dat we vrede konden kopen door minder eng-nationalistisch te denken als het over onze economische sectoren handelde? We zijn begonnen met onze kolen- en staalindustrie en hebben langzaamaan concurrentievervalsende regels ingeschreven. Zo wilden we vermijden dat producenten elkaar op oneerlijke wijze uit de markt zouden bieden. En zo hebben we ook Europese aanbestedingsregels uitgevaardigd. Dat een overheid voor de broodjes op een vergadering nog een beroep wil doen op de bakker op de hoek is best ok, maar voor ‘grote’ overheidsbestelling wilden we dat de Europese Unie één groot speelveld zou worden. Terecht: het maakte o.a. dat Bombardier destijds in Saarbrucken of in het Docklands project in Londen kon leveren. Plots werd de hele Unie een economische afzetmarkt, voorwaar een voordeel voor bedrijven die in een klein landje gevestigd waren en historisch gezien dus een klein afzetgebied kenden.

Maar elke medaille heeft zijn keerzijde. Zelf mogen leveren aan Duitsland betekent natuurlijk ook dat de Duitsers mogen leveren in België. Als treingebruiker wil ik op een comfortabele trein kunnen rijden, waarbij de afkoppeling van het treinstel naar Blankenberge niet problematisch verloopt. Als er straks een GEN-netwerk rond Brussel ligt, zal ik daar waarschijnlijk af en toe gebruiker van zijn. En dan wil ik inderdaad vlugge treinstellen die vlotte verbindingen mogelijk maken. En als belastingbetaler wil ik dat die aan een correcte prijs worden gekocht, zonder onterechte extra’s, welke ook hun oorsprong is. Ik betwijfel niet dat Bombardier prima producten aflevert (ik ben er tenslotte bijna dagelijks gebruiker van), maar klaarblijkelijk hebben ze hier niet het beste dossier. En terug naar tijden waarin politiek lobbywerk de bovenhand haalde op correcte aanbestedingsdossiers, daar bedank ik helemaal voor. Lees verder