Geert Lambert


Deelnemen blijkt belangrijker dan winnen in Zuid-Ossetië
augustus 9, 2008, 6:08 pm
Filed under: Buitenland | Tags: , , ,

De Olympische Spelen zijn begonnen. Lang leve de vriendschap en verbondenheid tussen alle landen. Sport verenigt, zegt men, maar dat zal elke hobby wel doen zeker? Ook postzegelverzamelaars ontmoeten elkaar af en toe op grote ruilbeurzen. Zelfs verzamelaars van de speeltjes uit de Kinder-surprises houden echte internationale ruilbeurzen, zag ik laatst in een leuke reportage. Maar de O.S. zijn hot en China nog hotter. Iedereen dus naar China of minstens de televisie op China gezet. Ik zapte vannacht nog even rond en 2 op 3 kanalen hadden wel ergens iets over China uit te zenden. Zou het de verkoop van de afhaalchinees ten goede komen?

In elk geval kun je geen beter moment bedenken om vlug in Zuid-Ossetië een oorlogje te beginnen. Er is dus niet alleen in Peking vuurwerk te zien. En een landencompetitie meer of min, daar komt het dezer dagen niet op aan. Wat Georgië bezielt om zich als een David tegen Goliath te gaan opstellen, is me een raadsel. Twee jaar geleden bezocht ik de Kaukasus. Ik zag drie landen (Armenië, Azerbeidjan en Georgië) die best wel potentieel hadden, maar elk individueel te lijden hadden onder oude conflicten. Armenië zit met zijn historisch dispuut met Turkije en met Azerbeidzjan, Azerbeidzjan heeft een rijke olievoorraad, maar moet het ABC van democratie en inspraak toch nog es herlezen en Georgië heeft met Abchazië en Ossetië twee “leuke” conflictjes in de aanbieding. Met een misbegrepen nationalisme van zowel de Georgiërs als de Russen zorgt het ervoor dat de minste aanleiding de vlam in de pan kan laten slaan. Men heeft niet gewacht tot een Rus een Georgiër in de arena in Peking versloeg om die aanleiding te vinden.

Een goede maand geleden had ik een bijzonder interessant gesprek met V.S.-diplomaten. Toevallig ontmoette ik de man die voor Condoleeza Rice de directe gezant is voor dit conflict. Hij had net de week ervoor Saakasjvili kunnen overtuigen om niet aan te vallen. Ze hadden hem ook duidelijk laten verstaan dat men niet zinnens was hem in een militair conflict te hulp te snellen. Het wordt dus een oorlog die Georgië nooit kan winnen, al is het maar omdat Rusland bijna evenveel militairen heeft (om en bij de 4 miljoen) als de totale Georgische bevolking (rond de 4,5 miljoen). Het enige wat we nu al zeker weten, is dat beide getallen binnen enkele weken lager zullen afklokken. Lees verder

Advertenties


Propaganda op Olympisch niveau
maart 30, 2008, 2:49 pm
Filed under: Buitenland, Burgerrechten | Tags: , , ,

Net zoals alle (burger-)oorlogen is het conflict in Tibet ook een propagandaslag. Wie erin slaagt de mediaberichtgeving over de incidenten te controleren, kan de publieke opinie beïnvloeden en de buitenlandse druk sturen. De Chinese overheid heeft sinds Tienanmen blijkbaar bijgeleerd. Alle buitenlandse journalisten zijn uitgewezen, zodat er geen gênante beelden meer verspreid kunnen worden.
Tankman

Op het internet circuleren ook geruchten dat sommige relmonniken in Tibet eigenlijk verklede Chinese soldaten zouden geweest zijn. Precies door de afwezigheid van professionele journalisten is het moeilijk te achterhalen of dat klopt.

Militaire monniken

Maar alweer heeft de Chinese overheid een probleem: het internet valt nog moeilijker te controleren dan de klassieke media. De Chinese minister van Propaganda vraagt zich nu al vertwijfeld af of de Olympische Spelen nu een vloek of een zegen zijn. Onafhankelijke verslaggeving over Tibet vind je tot nader order op de uitstekende nieuwsblog van the Guardian.

Kuifje in Tibet

NB: Niet enkel in dictaturen wordt propaganda bedreven. Volgens het propagandamodel van Edward S. Herman en Noam Chomsky kan China nog een puntje zuigen aan de subtiele maar alomtegenwoordige propaganda in westerse, kapitalistische landen.


Update:

Blijkbaar heeft de foto van de Chinese soldaten met monnikengewaden niets te maken met het actuele conflict. Het zou om figuranten uit de Chinese film Tian xia wu zei (Een wereld zonder dieven) gaan. In China zou het gebruikelijk zijn dat de overheid een legertje figuranten levert aan ambitieuze filmmakers.



Peking krijgt ‘licence to kill’
maart 19, 2008, 9:54 pm
Filed under: Buitenland, Burgerrechten | Tags: , ,

“De Olympische Spelen in Peking zullen ervoor zorgen dat China zich terughoudender zal opstellen tegenover politieke tegenstanders, om negatieve kritiek te vermijden”, beweerden voorstanders van de Spelen in China. De vorige dagen is in Tibet gebleken dat niets minder waar is: het regime trekt zich niets aan van de Spelen en gaat onverminderd door met het hardhandig onderdrukken van elk protest. Als de Europese landen en het IOC geen maatregelen nemen en zelfs vooraf zeggen dat ze een boycot in geen geval overwegen, dan geven ze Peking daarmee een ‘licence to kill’.

Sportbond

Een woordvoerder van de Europese Commissie heeft al verklaard niet te willen weten van een boycot. Ook het BOIC en de minister van Buitenlandse Zaken pleiten niet voor een boycot. Ze houden het bij een vermaning, wat in Peking weinig indruk maakt. Ik pleit vandaag niet voor een onmiddellijke boycot, maar als je nu reeds zegt dat dit instrument zeker niet gebruikt zal worden, dan stel je Peking gerust dat er geen enkel drukkingsmiddel zal gebruikt worden en dat het dus enkel bij een vermaning zal blijven. In de praktijk geef je het Chinese regime dus de vrije hand om protesten gewelddadig de kop in te drukken.

Ik stel voor dat Buitenlandse Zaken een diplomatiek paspoort uitreikt aan de Belgische atleten die deelnemen aan de Spelen. Onze atleten zijn veel mondiger dan vroeger. We moeten ze dan ook de kans geven om hun mening te uiten zonder dat ze het risico lopen om opgepakt te worden. Daarom pleit ik ervoor om ze te beschermen tegen willekeurige aanhoudingen door ze te voorzien van een diplomatiek paspoort. Ik weet dat het uitreiken van diplomatieke paspoorten geen evidentie is, maar onze atleten zullen op dat moment de vertegenwoordigers van België zijn. In deze uitzonderlijke omstandigheden – Olympische Spelen in een land dat zich schuldig maakt aan zware mensenrechtenschendingen – moeten we een manier vinden om kritische atleten te garanderen dat de Chinese autoriteiten hen ongemoeid zullen laten.

De Spelen zijn uitgegroeid van een louter sportief gebeuren naar een evenement met een veel grotere, ook economische, impact. Ik stel me ook vragen bij de houding van onze bedrijfswereld, die pleit voor een kritiekloze samenwerking met China, door bijvoorbeeld de aanwezigheid van Vlaanderen op de wereldtentoonstelling in Sjanghai. De onderdrukking van oppositie, intellectuelen en hele bevolkingsgroepen zorgt slechts voor een schijnbare stabiliteit. Als het regime door de internationale gemeenschap wordt gedwongen om zich soepeler op te stellen tegenover andersdenkenden, zal het ondernemersklimaat in China ook verbeteren. Nu werken onze ondernemers in China op een vulkaan van frustraties zonder enige uitlaatklep.